Zdrowe jelita

Leczenie chorób jelit a zwłaszcza im zapobieganie w dużym stopniu jest od nas zależne, głównie poprzez odpowiednie odżywianie. To my sami jesteśmy w stanie zapobiec zapaleniom jelit i innym chorobom tego końcowego odcinka przewodu pokarmowego.  Oczywistym jest, że poważne stany zapalne muszą bezwzględnie być leczone przez internistę lub lekarza specjalistę. O tym, jak zapobiegać i leczyć choroby jelit, dowiesz się  w końcowym fragmencie rozdziału. Aby lepiej zrozumieć to zagadnienie wpierw trzeba sformułować czym są jelita człowieka i jak ważne pełnią funkcje w jego organiżmie. Zdrowe jelita to zdrowy człowiek.

Jelita to końcowy odcinek przewodu pokarmowego człowieka. Najogólniej jelita można podzielić na dwie podstawowe części: jelito cienkie i jelito grube. Całkowita długość obu jelit u dorosłego człowieka wynosi ok. 7,5-8 m.

jelita zdrowe

Jelito cienkie ma kształt wąskiej, zwiniętej rurki wychodzącej z dolnego zwieracza żołądka. Średnica jelita cienkiego wynosi 15-30 mm, a długość 6-7 m. W skład jelita cienkiego wchodzą: dwunastnica, jelito czcze i jelito kręte. Jelito grube jest szersze i krótsze, ma ok. 1,5 m długości i 65 mm szerokości. Składa się z trzech odcinków: jelita ślepego z wyrostkiem robaczkowym, okrężnicy, odbytnicy i otworu odbytowego.

Oprócz jelit przewód pokarmowy składa się z: jamy ustnej, gardła, przełyku, żołądka. Przewód pokarmowy ma ok. 9 m długości i wraz z wątrobą oraz trzustką tworzy układ pokarmowy człowieka.

W zdrowych jelitach odbywa się prawidłowe trawienie pokarmów, czyli rozkład pokarmu, wchłanianie wszystkich składników pokarmowych do krwiobiegu i przekształcanie pozostałości w gęstą masę, która zostaje wydalana jako kał. Wpierw jednak pokarm zostaje rozłożony w żołądku przez różne związki chemiczne a póżniej dopiero podlega przetworzeniu przez jelita. W środkowej części żołądka następuje przekształcenie pokarmu do miazgi pokarmowej. Powstaje wówczas fala ruchów perystaltycznych, w wyniku których miazga przechodzi przez dolny zwieracz żołądka wprost do dwunastnicy, która jest pierwszą częścią jelita cienkiego. Miazga pokarmowa, która przechodzi z żołądka do dwunastnicy, zawiera kwas solny i enzymy potrzebne do rozłożenia dużych cząsteczek pożywienia. Substancje te sprawiają, że treść żołądka jest bardzo kwaśna.

Ta kwasowość jest następnie neutralizowana przez wydzieliny jelita cienkiego, substancje zasadowe tzw. dwuwęglany. Te wydzieliny pochodzą ze specjalnych komórek w ściance jelita, ale też i z trzustki oraz woreczka żółciowego. Dzięki wydzielinom następuje dalsze rozłożenie pokarmu na małe cząsteczki, które zostają wchłonięte do krwiobiegu przez ścianki jelita cienkiego. Poprzez krwiobieg i układ żylny składniki pokarmowe są przenoszone do wątroby, która wykorzystuje je do wytworzenia energii, wzrostu czy regeneracji tkanek.

Jelito grube też pełni ważną rolę w procesie trawienia pokarmu. Przejmuje ono treść pokarmową strawioną w żołądku i jelicie cienkim, zagęszcza ją poprzez wchłanianie wody, gromadzi i w końcu wydala niestrawione resztki przez odbytnicę.

Masa pokarmowa, która dociera do jelita grubego, składa się już głównie z produktów ubocznych procesu trawienia, który odbył się w jelicie cienkim. Zawiera ona bardzo dużo błonnika, którego organizm ludzki nie trawi. Jelito grube zawiera liczne bakterie, które wspomagają końcowe fazy procesów trawiennych. Występowanie bakterii w jelicie grubym nie jest zagrożeniem, gorzej jeśli wskutek zaburzeń bakterie dostaną się w inne części ciała. Może wówczas dojść do poważnych infekcji organizmu. W odcinku jelita grubego zwanym okrężnicą dochodzi do usuwania nadmiaru płynu z produktów ubocznych, które to zostają zmagazynowane w okrężnicy, po lewej stronie brzucha jako kał. Ten z kolei jest wydalany na zewnątrz przez odbytnicę i odbyt.

budowa jelit

Choroby jelit

Znanych jest wiele różnych chorób jelit, ale objawów tych chorób jest niewiele, ze względu na stosunkowo prostą budowę jelit, w których tylko kilka elementów może ulec uszkodzeniu.

Najczęstszymi schorzeniami jelit są ich stany zapalne o różnym podłożu.

Choroby jelit mogą upośledzać proces trawienia i doprowadzać do nieprawidłowego wchłaniania pokarmu lub negatywnie wpływać na przesuwanie się pokarmu wzdłuż jelit. Pokarm może przesuwać się zbyt szybko jak ma to miejsce w biegunce, lub zbyt wolno jak dzieje się to przy zaparciach. Trzecim przypadkiem jest zablokowanie jelita, wówczas pokarm tkwi w miejscu.

Zaparcie jest spowodowane zazwyczaj niedoborem błonnika w codziennej diecie.

Także pod wpływem zmniejszonej ruchliwości jelit może dojść do zaparcia. To zaburzenie czynności jelit spowodowane jest zakłóceniem sygnałów nerwowych kontrolujących aktywność mięśni jelit. Zaparcie może spowodować zapalenie otrzewnej (błony wyścielającej jamę brzuszną), a w następstwie tego może dojść do zatrzymania pracy jelita cienkiego, jego niedrożności i niewchłaniania się składników pokarmowych do krwiobiegu. Przyczyn niedrożności jelit może być wiele. W przypadku niedrożności jelit należy jak najszybciej udać się do lekarza.

Kliknij i zobacz, jak na zawsze pozbyć się zaparć


W wyniku biegunek dochodzi do odwodnienia organizmu. Jelito kręte i okrężnica nie wchłaniają wówczas odpowiedniej ilości płynów. Ten stan zapalny jelit jest spowodowany najczęściej przez infekcje bakteryjne, wirusowe czy przez pasożyty. Także niektóre leki czy substancje, na które jesteśmy uczuleni mogą wywoływać biegunki i stany zapalne jelit.

Objawami zapalnych chorób jelit, oprócz biegunek mogą być także:

– bóle brzucha

– brak apetytu

– nudności.

Jeśli w kale występuje często śluz i krew, powinniśmy jak najszybciej udać się do lekarza. W takim stanie organizm ludzki może nie przyswajać prawidłowo potrzebnych składników odżywczych. Długotrwały krwotok może przyczynić się do znacznej utraty masy ciała i anemii.

Należy jednak pamiętać, że pojawiająca się w kale krew może być też następstwem hemoroidów, czyli guzków krwawniczych.

Innym rodzajem stanu zapalnego jelit są wrzodziejące zapalenia jelit.

Wrzodziejące zapalenie jelit

Choroba ta dotyczy jelita grubego, a szczególnie jego odcinka zwanego okrężnicą. Na wrzodziejące zapalenie jelita zapadają na ogół osoby młode w wieku 20-40 lat.

To schorzenie ma najczęściej charakter przewlekły. Okresy zaostrzenia choroby przeplatają się z okresami bezobjawowymi, chociaż w czasie względnego spokoju błona śluzowa jelita objęta jest stanem zapalnym. Do końca nie są wyjaśnione przyczyny powstawania i rozwoju wrzodziejącego zapalenia jelit. Powszechnie uważa się, że podłożem tej choroby mogą być uwarunkowania genetyczne, bliżej nieokreślone drobnoustroje, czynniki psychologiczne a przede wszystkim procesy autoimmunizacyjne. Te ostatnie polegają na tym, że organizm wytwarza przeciwciała, które są skierowane na nieszkodliwe na ogół drobnoustroje, atakując przy tym komórki i tkanki jelita grubego. W efekcie tych działań dochodzi do nadżerek i owrzodzeń jelit. Jest to swoista nadmierna reakcja obronna organizmu.

Główne objawy tej choroby to:

– silne wodniste biegunki z obecnością śluzu i śladami krwi

– bóle brzucha, kolki

– brak apetytu, utrata masy ciała

– gorączka, osłabienie

– ogólne złe samopoczucie.

Trzeba uważać, aby nie dopuścić do ostrego, toksycznego zapalenia jelita grubego. Może wówczas dojść do zakażenia krwi. Jeśli wrzód przebije ściankę jelita, grozi nam zapalenie otrzewnej a z tym to już nie ma żartów. Trzeba jak najszybciej udać się do szpitala. W ciężkich przypadkach, gdy nie pomaga leczenie farmakologiczne, trzeba częściowo lub całkowicie usunąć jelito grube. Dzieje się też tak w sytuacjach zagrożeń nowotworowych.

Podobne objawy występują również w pokrewnym schorzeniu do wrzodziejącego zapalenia jelit, tzw. Chorobie Leśniewskiego-Crona, która najczęściej rozwija się na granicy jelita cienkiego i grubego, ale może też dotyczyć przełyku i żołądka.

Schorzenie to może w skrajnych przypadkach doprowadzić do zapalenia całego przewodu trawiennego, od jamy ustnej do odbytu.

Ostry napad tej choroby charakteryzuje się:

– biegunką połączoną z krwawieniem z odbytu

– odwodnieniem

– Nudnościami i wymiotami

– silnymi bólami brzucha

– mocnym poceniem się

– wysoką gorączką

– kołataniem serca

– bólami i zapaleniem stawów

– brakiem apetytu i energii.

Często w Chorobie Leśniewskiego-Crona dochodzi do owrzodzeń, formowania się tworów guzowatych, powodujących zwężenie jelita. Trzeba uważać na ten typ zapalenia jelit, bowiem po ok. 10 latach występowania tego schorzenia zwiększa się wyrażnie ryzyko zachorowania na raka okrężnicy i odbytnicy.

Często mamy też do czynienia z innymi deformacjami jelita, chodzi o tzw. polipy, które dotyczą jelita grubego.

Są to twory na ogół nieszkodliwe, jednak mogące z czasem przekształcić się w nowotwory złośliwe. Dlatego najlepiej usunąć je zawczasu, nawet podczas wykonywania okresowej kolonoskopii.

Zupełnie innym schorzeniem jelit jest zapalenie uchyłków.

Choroba ta rozwija się głównie u osób po 40 roku życia. Przyczyną tej choroby jest przede wszystkim niewłaściwy styl życia, czyli niedostatek ruchu i brak odpowiedniej ilości błonnika w pożywieniu. Uchyłek powstaje, gdy fragment błony śluzowej jelita grubego uwypukla się i przepycha przez otaczającą błonę śluzową warstwę mięśni, tworząc coś w rodzaju kieszeni. Sama uchyłkowatość nie wywołuje zazwyczaj żadnych objawów. W uchyłkach może się jednak gromadzić treść jelita, a to doprowadza do zakażeń i stanów zapalnych. Konsekwencją stanów zapalnych uchyłków może być perforacja (przebicie) jelita. W takiej sytuacji niezbędna jest natychmiastowa operacja. Do perforacji może dojść też w przypadku wrzodów żołądka i dwunastnicy, jeśli nie poddamy się leczeniu farmakologicznemu.

Coraz częstszym schorzeniem jelit jest tzw. zespół jelita drażlwego, który dotyka już ponad 20 % dorosłej populacji.

Okazuje się, że u osób cierpiących na tę przypadłość nie wykrywa się żadnych zaburzeń, podczas badań lekarskich. Powszechnie ZJD uważa się za stosunkowo niegroźne. Leczenie jednak jest niezbędne przede wszystkim ze względu złe samopoczucie pacjenta i towarzyszące temu objawy. Może też tu wystąpić ryzyko rozwinięcia się poważniejszej choroby. Ważne jest również zapobieganie w zakłóceniach dostarczania składników odżywczych organizmowi (występujących podczas biegunek).

Zespół jelita drażliwego to najogólniej rzecz ujmując zaburzenie czynnościowe jelit.

Przyczynami tego zaburzenia, tej nieprawidłowej pracy jelit mogą być:

– zakażenia bakteryjne lub wirusowe (choroba najczęściej pojawia się po przebytej, niegroźnej infekcji bakteryjnej czy wirusowej jelit)

– czynniki psychogenne (stres, nerwowy tryb życia, zaburzenia snu, nieregularne posiłki)

– antybiotykokuracje, powodujące zmiany flory bakteryjnej jelita

– niezdrowe odżywianie (dieta wysokoprzetworzona, ciężkostrawna, uboga w błonnik, zawierająca sztuczne substancje)

– niezdrowe odchudzanie (stosowanie niektórych kuracji odchudzających i odtruwających)

– nietolerancja niektórych składników zawartych w pożywieniu:

w mleku (laktoza), w mące, brokułach, w gumie do żucia

– stosowanie używek: kawy, alkoholu, tytoniu

– niedobór witamin i minerałów

– nieodpowiednia ilość płynów

 

Zespół jelita drażliwego charakteryzuje się licznymi objawami.

Najbardziej typowe objawy ZJD to:

– kurczowe bóle brzucha (przede wszystkim po lewej stronie), często ustępujące po wypróżnieniu

– trudności z wypróżnianiem

– uczucie niecałkowitego wypróżnienia

– biegunki lub zaparcia (mogą występować na przemian)

– wzdęcia i nadmierne uchodzenie gazów

– niekiedy występujący w kale śluz

– nudności i wymioty

– zgaga, odbijanie się

– nadkwaśność żołądka.

Ale to nie wszystko, mogą występować inne oznaki towarzyszące głównym objawom zespołu jelita drażliwego takie, jak:

– ogólne zmęczenie

– częste parcie ma pęcherz moczowy

– bóle pleców

– bóle nóg i rąk

– bóle i zawroty głowy

– mocne kołatanie serca

– ataki paniki

– skłonności do depresji

Trzeba dodać, że powyższe objawy ulegają znacznemu pogorszeniu w sytuacjach stresowych, jak np. w czasie miesiączkowania kobiet i w okresach wszelkich przemian hormonalnych. Objawy mogą być odmienne u różnych pacjentów. Symptony występujące w ZJD są często bardzo indywidualne i nieraz nieco inne, niż te wyszczególnione powyżej. Objawy te mogą występować pojedynczo, razem w różnych kombinacjach, z różnym nasileniem. U osób cierpiących na ZJD skurcze poszczególnych odcinków jelit stają się bezładne. Pokarm jest przesuwany zbyt wolno lub zbyt szybko, co skutkuje zaparciami i wzdęciami lub biegunkami.

 

Hemoroidy, żylaki odbytu

Końcowym odcinkiem jelit jest odbytnica, połączona z kanałem odbytowym. To właśnie w tym miejscu następuje opróżnianie przewodu pokarmowego z kału w procesie defekacji. Niestety również  odbytnica i odbyt narażone są na wiele chorób i schorzeń. Główne choroby odbytu to: hemoroidy czyli żylaki odbytu, szczelina odbytu, ropnie i przetoki okołoodbytnicze, infekcje grzybiczne odbytu, świąt odbytu, rak odbytu.

żylaki odbytu

Najczęściej występującą chorobą odbytu są żylaki odbytu. Najnowsze badania podają, że prawie połowa społeczeństwa cierpi z powodu żylaków odbytu, zwanych też guzkami krwawniczymi. Choroba hemoroidalna zazwyczaj uaktywnia się między 20 a 50 rokiem życia. W zasadzie schorzenie to może dotknąć każdego, nawet bardzo zdrowego człowieka, który sporo czasu spędza w pozycji siedzącej. Hemoroidy wywoływane są przez rozszerzanie i zapalenia splotów żylnych w odbytnicy i odbycie.

Występują hemoroidy wewnętrzne i zewnętrzne. Hemoroidy wewnętrzne nie bolą, ponieważ napęczniałe żyły znajdują się w górnej części odbytu, która nie jest unerwiona. Żylaki wewnętrzne mogą nawet nie wywoływać objawów ale za to często krwawią. Ślady krwi można dostrzec na papierze toaletowym lub na toalecie. Innym sygnałem obecności hemoroidów wewnętrznych jest odczucie nieskończonego wypróżniania. Hemoroidy zewnętrzne z kolei mogą potwornie boleć a nawet przeszkadzać w poruszaniu się.  Trzeba bardzo uważać, aby nie doszło do zakrzepicy i zapalenia. W takim stanie hemoroidy przybierają barwę niebiesko-fioletową i krwawią.

Uwaga ! 

Jeśli zaobserwujesz, że krew ma kolor czerwony to oznacza, że krwawienie pochodzi z odbytnicy i odbytu.  Natomiast krew pochodząca z wyżej położonych odcinków przewodu pokarmowego tzn. z jelit lub żołądka, wskutek trawienia przybiera kolor czarny. Gdy zauważysz u siebie krwawienia związane z hemoroidami, zgłoś się do lekarza, zwłaszcza jeśli przytrafiło Ci się to po raz pierwszy. Jest to bardzo ważne, ponieważ krwawienia mogą występowań z różnych przyczyn, np. z powodu zaistnienia raka jelita grubego.

Bezpośredni wpływ na powstawanie żylaków odbytu mają najczęściej zaparcia. Te z kolei są rezultatem stosowania złej diety, braku aktywności fizycznej,  nadmiernego stresu czy odwodnienia. Do zaparć może dochodzić również  przez nadużywanie środków przeczyszczających, przez zespół jelita drażliwego oraz nadczynność tarczycy.

Podobnie, jak w przypadku innych chorób i schorzeń, tak i w kwestii żylaków odbytu o wiele lepiej jest zapobiegać ich powstawaniu, niż je póżniej leczyć. Aby zapobiec żylakom odbytu trzeba przede wszystkim zwrócić uwagę na to, aby w codziennej diecie było jak najwięcej błonnika oraz odpowiednia ilość płynów. Musimy też nauczyć się radzić sobie ze stresem, co w cale nie jest takie proste. Jeśli do tego wszystkiego dodamy zwiększoną aktywność fizyczną, to mamy dużą pewność, że guzki krwawnicze nas ominą. Gdyby jednak doszło do powiększenia hemoroidów i stanów zapalnych, to nie musimy od razu załamywać rąk. W początkowej fazie terapii wystarczy zwykle zastosowanie maści czy czopków, które można nabyć bez recepty w każdej aptece. Niestety zlekceważenie problemów z żylakami może skończyć się pobytem w szpitalu i zabiegiem operacyjnym.   

 

Jak leczyć choroby jelit ?

Leczenie zapaleń jelit (odbytu) zwłaszcza ostrych stanów zapalnych powinniśmy pozostawić raczej w gestii internistów, gastrologów, proktologów czy chirurgów. Oni najlepiej wiedzą, jakie leki zastosować w przypadku wrzodziejącego zapalenia jelit (sulfasalazynę, kortykosderydy), w czynnościowym zaburzeniu przewodu pokarmowego, poprawie motoryki jelit (Duspatalin, Debridat, Debretin i inne) czy w leczeniu hemoroidów (diosminę, hesperydynę, maści oraz czopki Posterisan, Proktis-M i inne).

My powinniśmy się skupić głównie na profilaktyce, czyli zapobieganiu schorzeniom jelit. Faktem oczywistym jest to, że profilaktyka, tak dla pacjenta jak i służby zdrowia, jest o wiele ekonomiczniejsza niż póżniejsze często długotrwałe i wyczerpujące leczenie. Ekonomia jest ważna, ale przede wszystkim najcenniejsze jest zdrowie i ludzkie życie. Warto dbać o zdrowie i starać się zapobiegać chorobom jelit, które obciążają cały organizm. Nie ma co ukrywać, że wszelkie stany zapalne jelit skracają długość życia.

Jeśli wcześniej nie dbałeś o zdrowie i masz chore jelita, to oprócz przepisanych leków i zalecanych badań lekarskich (badań krwi i kału, kolonoskopii, rektoskopii), musisz jak najszybciej zmienić swój styl życia, wprowadzając naturalne metody leczenia jelit.

Pod terminem leczenie jelit naturalnymi metodami, mamy na myśli szereg działań, które powinieneś również uwzględnić w profilaktyce zdrowotnej jelit, a także całego układu pokarmowego.

Konkludując, receptą na choroby jelit jest:

– stosowanie regularnej aktywności ruchowej (układ pokarmowy lubi ruch, jest wtedy pobudzany do działania)

– pamiętanie o zrównoważonej diecie, bogatej w błonnik, ograniczając przy tym spożycie mięsa czerwonego (zwłaszcza smażonego, który długo zalega w żołądku), przetworzonych węglowodanów (cukru, białej mąki itd.)

– zapewnienie organizmowi odpowiedniej ilości płynów (2- 3 litry wody dziennie)

– jedzenie o stałych porach, co najmniej 5 razy dziennie

– regularne i bez pośpiechu spożywanie posiłków

– używanie do potraw ziół, które korzystnie wpływają na układ pokarmowy: kminek, miętę, melisę, kurkumę

– uważanie na produkty wzdymające, powodujące nadmierne wytwarzanie gazów jelitowych (warzywa: kapustę, brokuły, kalafiory, groch, cebulę; napoje gazowane, w tym piwo)

Musisz pamiętać również o właściwej suplementacji (odpowiednio zbilansowane, naturalne preparaty witaminowo-mineralne są nieodzowne nie tylko w profilaktyce, ale i w leczeniu stanów zapalnych jelit). Dobrym przykładem zastosowania naturalnego suplementu diety w zapobieganiu żylaków, w tym żylaków odbytu jest Varicoz – kliknij i zobacz opis 

Varicoz na żylaki z diosminą

Oprócz diety bogatej w błonnik, zwiększenia aktywności ruchowej, duży wpływ na stan naszych jelit a przede wszystkim ma kondycję samych hemoroidów mają również pewne czynności toaletowe, które mogą zapobiec stanom zapalnym hemoroidów lub przyspieszyć gojenie się żylaków odbytu.

Jeśli nie chcesz mieć problemów z hemoroidami to:

  • Nie czekaj, aż poczujesz potrzebę pójścia do toalety. Przestrzegaj naturalnego rytmu wypróżnień w Twoim organizmie;
  • Nie przyj w toalecie. Naturalne ruchy jelit muszą wywołać wypchnięcie stolca bez użycia siły; możesz ewentualnie użyć lekkiej siły mięśni brzucha, ale nigdy nie więcej niż przez 15 sekund;
  •  Nie siedź na sedesie dłużej niż 5 minut. Pozycja siedząca zwiększa nacisk na odbyt, co nie jest wskazane w sytuacji, gdy żyły są już napęczniałe i rozszerzone. Jeśli zajdzie taka potrzeba, podmyj się i przejdź , oczekując aż powróci potrzeba oddania stolca.
  • Nie podcieraj się nadmiernie papierem toaletowym. Musisz jednak zachować najwyższy poziom czystości, aby uniknąć zapalenia i infekcji. Każdorazowe podmywanie się wodą po oddaniu stolca, jak to czynią mieszkańcy krajów arabskich, wyjaśnia ich mniejszą skłonność do powstawania hemoroidów.
  • Pozycja siedząca na toalecie nie sprzyja wydalaniu tak jak pozycja kuczna i dlatego potrzebne jest silne „parcie”. Na podstawie badań opublikowanych w latach 80-tych stwierdzono, że u 18 osób na 20 fakt korzystania z toalety w pozycji kucznej przyczynił się do zniknięcia hemoroidów. Obecnie jednak korzystamy z sedesu a nie jak kiedyś z dziury w posadzce i dlatego trudno jest zastosować pozycję kuczną.

 

Jeśli chcesz mieć zdrowe jelita to nie możesz też zapomnieć o żywych kulturach bakterii i “odżywkach” dla nich, czyli o probiotykach i prebiotykach. Wspomożesz w ten sposób namnażanie przyjaznej flory bakteryjnej jelit. Równowaga flory bakteryjnej ma bardzo duże znaczenie dla zdrowia całego organizmu. Brak jej równowagi może doprowadzać do częstych zaparć, zmiany rytmu wypróżnień, bólów brzucha, wzdęć i innych objawów związanych z przewlekłymi schorzeniami jelit, a często też spadkiem odporności całego organizmu. Jak zapewne wiesz, obniżona odporność organizmu niestety nie pomaga w szybkim zwalczaniu chorób. O suplementacji probiotycznej musisz pamiętać szczególnie podczas kuracji antybiotykowej, jak i po jej zakończeniu. Aby odbudować florę bakteryjną po dłuższej kuracji antybiotykowej, powinieneś stosować probiotyki nawet do 2-3 miesięcy po jej zakończeniu.

Większość osób dokonujących wyboru przy zakupie preparatów probiotycznych zwraca uwagę przede wszystkim na cenę, pomijając inne istotne aspekty i walory zdrowotne preparatu. Obecnie większość dostępnych na naszym rynku probiotycznych produktów spełnia najważniejsze kryteria takie jak odporność na niskie pH żołądka oraz enzymów i kwasów żółciowych w dwunastnicy czy zdolność do przeżycia i aktywności w środowisku jelita grubego. Różnią się one jednak ilością żywych kultur bakerii, ilością rodzajów szczepów bakteryjnych. Niektóre preparaty mają nawet 7 i więcej różnego rodzaju szczepów bakteryjnych i miliardy żywych bakterii, oczywiście tych pożytecznych dla naszych jelit.  Nie tak dawno, bo w grudniu 2015 r naukowcy potwierdzili, że szczególnie trzy szczepy bakterii  mają wybitnie korzystne działanie dla zdrowia człowieka. Są to: Lactobacillus acidophilus,​ Lactobacillus casei oraz Streptococcus thermophilus. Preparaty nowej generacji, czyli tzw. synbiotyki oprócz probiotyków zawierają też prebiotyki, które służą jako pożywka dla probiotyków w jelitach. Ich obecność wpływa na wzrost ilości i wzmaga działanie probiotyków w jelicie grubym.

Bardzo dobrym preparatem probiotycznym spełniającym powyższe kryteria jest Joy Day Synbiotyk z otrąb orkiszowych. To jeden z najlepszych tego typu produktów na polskim rynku. Posiada on certyfikat ekologiczny. Ten naturalny preparat został wyróżniony przez Fundację Rozwoju Kardiochirurgii im. prof. Zbigniewa Religi w Zabrzu. Ma bardzo bogaty skład, w tym m.in. kilkanaście rodzajów szczepów bakterii. To wszystko ma ogromne znaczenie nie tylko dla zdrowia jelit ale też dla kondycji całego organizmu. Proponujemy zapoznać się z pełnym opisem Joy Day Synbiotyk z otrąb orkiszowych – kliknij i zobacz

 Joy Day-Synbiotyk z otrąb orkiszowych dla zdrowia jelit

Jeśli mówimy o naturalnych metodach leczenia chorób jelit, szczególnie zespołu jelita drażliwego, jak i innych schorzeń jelit, to na pewno świetne efekty da zastosowanie błonnika pokarmowego. Działa najskuteczniej, gdy głównym objawem są zaparcia, ale może też pomóc chorym z biegunkami, ponieważ wchłania nadmiar wody z jelit i zwiększa masę stolca. Skurcze jelit stają się mniej bolesne. Stosując błonnik, musimy pamiętać o piciu dużej ilości wody. Jeżeli wody jest pod dostatkiem masz pewność, że wypity błonnik sprawnie przejdzie przez pasaż jelitowy i zabierze po drodze substancje toksyczne, zaschłe fekalia, złogi a z nimi groźne patogeny. Uwolnisz się wówczas od takich bolączek, jak wzdęcia, zaparcia, zapchane jelita.

Na te wszystkie bolączki jelit idealnym rozwiązaniem będzie jednak zastosowanie prawdopodobnie najlepszego naturalnego produktu na świecie jakim jest Błonnik Primvitalny. To dzięki rewelacyjnej formule 2 super składników możesz szybko wrócić na ścieżkę zdrowia i dobrego samopoczucia. Proces oczyszczania zapewni Ci babka płesznik i babka jajowata, które usuną z Twoich jelit zalegające złogi, resztki jedzenia i toksyny. Błonnik Primvitalny został przygotowany przez dietetyków, przeszedł wielomiesięczne testy, badania i atesty. Masz pewność, że otrzymujesz produkt najwyższej jakości, skuteczny w leczeniu i zapobieganiu nie tylko chorób jelit ale w przywracaniu zdrowia całego organizmu.

Nie czekaj, już teraz oczyść swoje jelita i wróć w pełni do zdrowia za pomocą Błonnika Primvitalnego